Ο έλεγχος και η καταστολή στο ΑΠΘ δεν θα περάσουν!

Αλληλεγγύη στους/στις 38 συλληφθέντες/είσες φοιτητ(ρι)ες της 17/2

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης: Παρασκευή 20/2, 9πμ, Δικαστήρια Θεσσαλονίκης

Το βράδυ της Τρίτης 17/2 υπήρχε προγραμματισμένη προβολή ταινίας από φοιτητ(ρι)ες στο Πολυτεχνείο του ΑΠΘ. Λίγο μετά την έναρξη, οι φοιτητ(ρι)ες γίνανε αποδέκτες απειλών απο τους υπεύθυνους του κτιρίου να μην “τραβάνε το σκοινί” καθώς ήταν σε ισχύ η διαταγή των Πρυτανικών Αρχών για απαγόρευση κάθε είδους δραστηριότητας στο campus εκτός των μαθημάτων, ενώ τα κτίρια θα κλειδώνουν πλέον στις 10μμ.

Η χουντικού τύπου απόφαση αυτή της Πρυτανείας είχε ληφθεί μετά την άγρια εισβολή των μπάτσων στο κτίριο του Πολυτεχνείου μερικές ημέρες πριν, κατά την διάρκεια συναυλίας (με αφορμή κάποιες συγκρούσεις με την αστυνομία εκτός του campus, σύμφωνα και με την παραδοχή των Πρυτανικών Αρχών) όπου έγινε εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων σε κλειστό χώρο και πραγματοποιήθηκαν στον σωρό πάνω από 300 προσαγωγές νεολαίων που παρακολουθούσαν την συναυλία.

Έτσι λοιπόν, το βράδυ της Τρίτης, μετά από ειδοποίηση και άδεια της Πρυτανείας πραγματοποιήθηκε περικύκλωση του κτιρίου του Πολυτεχνείου, ενώ στην συνέχεια πραγματοποιήθηκαν 38 συλλήψεις μέσα και πέριξ του Campus. Τα συλληφθέντα άτομα διώκονται με την κατηγορία της διατάραξης λειτουργίας υπηρεσίας, ενώ κάποιοι/ες αυτών και με απείθεια. Την επόμενη ημέρα, μετά από πολύωρη διαδικασία, πέρασαν από εισαγγελέα και οδηγήθηκαν στο αυτοφορο. Εκεί έλαβαν αναβολή για την Παρασκευή 20/2.

Αυτές οι εξελίξεις μπορεί να είναι φρέσκες στο κοινωνικό πεδίο του Πανεπιστημίου, αλλά σίγουρα δεν μας εκπλήσσουν. Δεν έχουν περάσει παρά μερικά χρόνια από το τελευταίο μεγάλο φοιτητικό κίνημα ενάντια στον Νόμο Κεραμέως αλλά και την Πανεπιστημιακή Αστυνομία, όπου και πάλι με την σύμφωνη γνώμη του τότε Πρύτανη Ν. Παπαϊωάννου, τα ΜΑΤ μπούκαραν αμέτρητες φορές στα Πανεπιστήμια, ξυλοκόπησαν και συνέλαβαν φοιτητ(ρι)ες. Μάλιστα, ο Παπαϊωάννου, που το όνομά του έγινε βρισιά στο στόμα των φοιτητ(ρι)ών της πόλης, επιβραβεύτηκε για την στάση του και σήμερα είναι Υφυπουργός Παιδείας της Κυβέρνησης.

Έχει γίνει ξεκάθαρο εδώ και πολύ καιρό πως η πολιτική της παρούσας κυβέρνησης πάει ένα βήμα πιο πέρα από των προηγούμενων στο θέμα των Πανεπιστημίων. Η εισαγωγή από το παράθυρο των ιδιωτικών τριτοβάθμιων ιδρυμάτων (αναβαπτισμένων ΙΕΚ) πάει χέρι χέρι με την ακραία υποβάθμιση των δημοσίων, των οποίων επιχειρείται επίσης η αποστείρωση από κάθε είδους κοινωνική και πολιτική δραστηριότητα.

Το ΑΠΘ, αλλά και ευρύτερα τα δημόσια Πανεπιστήμια ανέκαθεν αποτέλεσαν αγκάθι στα πλευρά του Κράτους, καθώς υπήρξαν διαχρονικά τόπος συνάντησης της νεολαίας με κοινωνικές ευαισθησίες κάθε είδους αλλά και χώρος συνάντησης και διαμόρφωσης ριζοσπαστών αγωνιστών, ενώ φιλοξένησαν διαχρονικά αυτο-οργανωμένες δομές και διαδικασίες παντως τύπου (πολιτικές και πολιτιστικές). Συγκεκριμένα για το ΑΠΘ, η στρατηγική του θέση στο κέντρο της πόλης το κατέστησε κοιτίδα, όχι μόνο φοιτητικών, αλλά και ευρύτερα κοινωνικών και πολιτικών κινημάτων που αμφισβητούν το υπάρχον καταπιεστικό σύστημα.

Προκειμένου λοιπόν να μεταμορφωθεί το δημόσιο Πανεπιστήμιο σε ένα άψυχο, νεοφιλελεύθερο περιβάλλον, όπου θα κυριαρχούν τα επιχειρηματικά συμφέροντα και η έρευνα για την πολεμική βιομηχανία, πρέπει να παταχθεί το πιο ζωντανό του κομμάτι, δηλαδή οι ίδιοι/ες οι φοιτητές και οι φοιτήτριες που δεν αρκούνται στην “ακαδημαϊκή” του λειτουργία και μετατρέπουν τους χώρους του σε πεδίο αντίστασης και δημιουργίας. Για την εξυπηρέτηση των από πάνω σχεδίων μάλιστα, πρόσφατα εξαγγέλθηκαν μέτρα από τις Πρυτανικές Αρχές που προβλέπουν μέχρι και την άρση της ιδιότητας του/της φοιτητή/τριας σε περίπτωση που προβούν σε “έκνομες πράξεις” μέσα στο campus, ακόμη και άσχετες με την “διαταραξη” της λειτουργίας του.

Η άγρια καταστολή του τελευταίου διαστήματος επίσης έρχεται να προστεθεί σε μια λίστα μέτρων ενταντικοποίησης των σπουδών, όπως η μείωση των προβλεπόμενων ετών φοίτησης και οι διαγραφές.

Από την μεριά μας, στεκόμαστε χωρίς δεύτερη σκέψη δίπλα στους/στις φοιτητ(ρι)ες που αγωνίζονται για ένα πανεπιστήμιο στο ύψος των αναγκών, αλλά και των επιθυμιών τους. Για ένα Δημόσιο Πανεπιστήμιο που προάγει την μόρφωση χωρίς ταξικούς αποκλεισμούς, αλλά καλλιεργεί επίσης την κριτική σκέψη, την μητέρα των αντιστάσεων. Ένα Δημόσιο Πανεπιστήμιο που δεν παράγει απλά γρανάζια για τις μηχανές του Κεφαλαίου, αλλά και την ίδια την αμφισβήτηση και την εξέγερση ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση.

Κάτω τα χέρια από τους/τις 38 συλληφθέντες/είσες φοιτητ(ρι)ες

Να πέσουν όλες οι κατηγορίες

Έξω οι μπάτσοι από το ΑΠΘ