Τις ημέρες πριν την Εργατική Πρωτομαγιά προχωρήσαμε σε προπαγανδιστικές δράσεις για την γνωστοποίηση των απεργιακών κινητοποιήσεων.
H πρώτη δράση αφορούσε μαζικό μοίρασμα κειμένων σε καταστήματα και λοιπούς εργασιακούς χώρους στο κέντρο της πόλης, από κοινού με τους συντρόφους και τις συντρόφισσες της Ελευθεριακής Πρωτοβουλίας Θεσσαλονίκης και της Αναρχικής Ομάδας Πυρανθός.
Ακολουθεί το κοινό κείμενο που μοιράστηκε:
“ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ
Την Πρωτομαγιά η παγκόσμια εργατική τάξη τιμά τους νεκρούς του ταξικού πολέμου, πιάνει το νήμα από τις μάχες του παρελθόντος και το ξετυλίγει στο σήμερα, στον αγώνα για την ταξική και κοινωνική χειραφέτηση, για έναν κόσμο χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση.
Την ημέρα αυτή, όλοι/ες οι εργαζόμενοι/ές μνημονεύουμε και τιμούμε τους αναρχικούς αγωνιστές εργάτες στο Σικάγο του 1886, που έδωσαν την ζωή τους για να κατακτήσει η τάξη μας καλύτερες και πιο αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και ζωής, με κύριο αίτημα της εποχής το 8ωρο.
Στην πόλη μας την Θεσσαλονίκη, τιμούμε επίσης την μεγάλη εργατική εξέγερση του Μάη του 1936, η οποία πνίγηκε στο αίμα από το φασιστικό Μεταξικό καθεστώς, που, όπως και κάθε πολιτική εξουσία στην ιστορία, δημοκρατική ή απολυταρχική, έδρασε στην υπηρεσία των συμφερόντων του Κεφαλαίου.
Είναι χαρακτηριστικό ότι 140 χρόνια μετά από τα γεγονότα του Σικάγο και 90 από αυτά της Θεσσαλονίκης, καλούμαστε ακόμη να διεκδικούμε τα αυτονόητα, αφού κάθε νέος αντεργατικός νόμος που ψηφίζουν οι κυβερνήσεις κάθε απόχρωσης έρχεται να ξυλώσει λίγο-λίγο τις κατακτήσεις ενός ολόκληρου αιώνα.
Το 8ωρο, που κερδήθηκε με αίμα, θα έπρεπε σήμερα να θεωρείται παρωχημένο αίτημα, λόγω της ανάπτυξης της διαθέσιμης τεχνολογίας που μπορεί να μειώσει ριζικά τον χρόνο εργασίας.
Ωστόσο, ακόμη και αυτό μοιάζει πλέον με ειδυλλιακή κατάσταση, αφού η νομοθέτηση του 13ωρου, σε συνδιασμό με την αυξημένη ανεργία και την επισφάλεια, εξαναγκάζει τους/τις εργάτ(ρι)ες στην απόλυτη εξουθένωση, προκειμένου να είναι αρκετά παραγωγικοί/ες για τα αφεντικά, εφόσον είναι ανά πάσα στιγμή αναλώσιμοι/ες. Οι “ευέλικτες” σχέσεις εργασίας επιτείνουν την εκμετάλλευση και η επίθεση στον συνδικαλισμό και την απεργία νομοθετείται μεθοδικά, ώστε οι εργαζόμενοι/ες να κρατιούνται διαιρεμένοι/ες και αδύναμοι/ες.
Ταυτόχρονα, οι εργοδοτικές δολοφονίες στα εργασιακά κάτεργα, που βαφτίζονται “ατυχήματα”, έχουν γίνει καθημερινότητα: Το 2025, με βάση τις πιο μετριοπαθείς εκτιμήσεις, ξεπεράσαμε τους 200 θανάτους σε εργασιακούς χώρους, ενώ η φετινή χρονιά ξεκίνησε με το μεγάλο εργοδοτικό έγκλημα στα Τρίκαλα, την δολοφονία 5 εργατριών στην βιομηχανία Βιολάντα. Και η λίστα των νεκρών αυξάνεται καθημερινά, με αποκλειστική ευθύνη των εργοδοτών, που για να γλιτώσουν λίγα ευρώ, παραβλέπουν βασικά μέτρα εργασιακής ασφάλειας.
Ως αναρχικοί/ες, μέλη της ευρύτερης εργατικής τάξης κι εμείς, πιστεύουμε πως αυτή η κατάσταση οφείλει και μπορεί να ανατραπεί. Αυτό όμως μπορεί να συμβεί μόνο από τους/τις ίδιους/ες τους/τις εργαζόμενους/ες και από κανέναν σωτήρα, καμία κυβέρνηση, κανένα κόμμα. Καλούμε όλους τους ανθρώπους της τάξης μας να οργανωθούν στους χώρους της δουλειάς τους, στα σωματεία τους, σε εργατικές πρωτοβουλίες. Να προωθήσουν στο εσωτερικό τους συμμετοχικές διαδικασίες στην βάση και να σπάσουν οποιαδήποτε γραφειοκρατία ή ιεραρχία, να διαλύσουν οποιαδήποτε φιλοεργοδοτική λογική. Να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους.
Τους καλούμε επίσης να πυκνώσουν τις γραμμές του οργανωμένου αναρχικού κινήματος και τον συνολικότερο αγώνα ενάντια σε κάθε καταπίεση και εκμετάλλευση. Τον αγώνα για μια κοινωνία ισότητας, ελευθερίας, αλληλεγγύης: την Αναρχία, τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό.
Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε το εξής: Σήμερα, την εποχή των γενικευμένων διακρατικών πολεμικών συγκρούσεων, των ιμπεριαλιστικών επιδρομών και της γενοκτονίας που συνεχίζει να συντελείται στην Παλαιστίνη, στα οποία το Ελληνικό Κράτος παίζει ενεργό ρόλο, οι οργανωμένοι/ές εργαζόμενοι/ές έχουν την δύναμη να μπλοκάρουν τις πολεμικές μηχανές του θανάτου. Καθώς αυτοί/ες που την πληρώνουν στους πολέμους είναι πάντα οι φτωχοί/ες, από την ίδια τους την θέση στην παραγωγική αλυσίδα μπορούν και πρέπει να σαμποτάρουν την πολεμική βιομηχανία: Στα λιμάνια, στα εργοστάσια, στα εργαστήρια ερευνών. Να μην γίνουμε κρέας για τις οβίδες τους!
Όλοι/ες στις διαδηλώσεις για την Εργατική Πρωτομαγιά
Στηρίζουμε το μπλοκ των Σωματείων Βάσης και των Ταξικών Πρωτοβουλιών
Καμάρα 10.30πμ”

H δεύτερη δράση αφορούσε την ανάρτηση δεκάδων γιγαντοαφισών – πλότερ σε διάφορα σημεία του Κέντρου, αλλά και στα Ανατολικά, από κοινού με τους συντρόφους και τις συντρόφισσες της Ελευθεριακής Πρωτοβουλίας Θεσσαλονίκης, της Αναρχικής Ομάδας Πυρανθός και της Libertatia, συλλογικότητα για τον ελευθεριακό κομμουνισμό.

Αμφότερες οι δράσεις καλούν σε στήριξη του απεργιακού μπλοκ των Σωματείων Βάσης και των Ταξικών Πρωτοβουλιών Βάσης στην Καμάρα, 10.30
Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά
Ζήτω το Παγκόσμιο Προλεταριάτο






