Με αφορμή την όξυνση των ιμπεριαλιστικών-διακρατικών πολεμικών συγκρούσεων στην Μέση Ανατολή, αλλά και σε ολόκληρο τον πλανήτη, δημοσιεύουμε κομμάτι της μπροσούρας “Ειρήνη στις καλύβες – Πόλεμος στα παλάτια”, με σκέψεις και θέσεις της ομάδας μας επάνω στο ζήτημα της ανάγκης για την συγκρότηση ενός μετώπου ενάντια στον πόλεμο και τον εθνικισμό.
(Η μπροσούρα είναι διαθέσιμη με ελεύθερη συνεισφορά στο Κοινωνικό Κέντρο Ovradera)
[…] Δεν πολεμάμε για τα συμφέροντα τους!
Ως αναρχικοί/ες, διεθνιστές/τριες και κομμάτι της εργατικής τάξης, δηλώνουμε πως δεν θα πολεμήσουμε για τα συμφέροντα της αστικής τάξης και των πολιτικών ελίτ. Σε κάθε πόλεμο, αυτοί που καλούνται να πληρώσουν το τίμημα με τις ζωές τους είναι οι άνθρωποι της τάξης μας, είτε ως κρέας για οβίδες στο μέτωπο, είτε ως άμαχος πληθυσμός στα μετόπισθεν. Πιστεύουμε πως οι εργατικές τάξεις και τα καταπιεσμένα κοινωνικά στρώματα κάθε χώρας, ιδιαίτερα στα μεγάλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, πρέπει να σαμποτάρουν τις πολεμικές μηχανές. Μετατρέποντας τον πόλεμο από διακρατικό σε ταξικό, πρέπει να στρέψουν τα όπλα τους ενάντια στις αστικές τους τάξεις και να σφίξουν το χέρι των καταπιεσμένων στην άλλη πλευρά του μετώπου.
Η λογική αυτή δεν εκπορεύεται από κάποιου είδους φιλελεύθερο πασιφισμό. Αντίθετα, έχει ως αφετηρία την ανάγκη για το σταμάτημα κάθε πολέμου, τώρα και στο μέλλον, κάτι το οποίο είναι δυνατό μόνο μέσω της ανατροπής του διεθνούς κρατικού-καπιταλιστικού συστήματος που έχει εγγεγραμμένο στο ίδιο του το DNA τον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό, τον θάνατο…
… πρέπει να γίνει κατανοητό ότι οι καπιταλιστές κάθε χώρας και το πολιτικό τους προσωπικό ελάχιστα νοιάζονται για τις υποτελείς τάξεις και θα συρθούν σε ένα θερμό πόλεμο μόνο όταν θίγονται τα οικονομικά τους συμφέροντα. Ένας τέτοιος πόλεμος είναι πάντα πρώτα και κύρια πόλεμος για την διατήρηση της ταξικής τους κυριαρχίας επί των από-τα-κάτω της δικής τους χώρας και της επέκτασης των οικονομικών τους συμφερόντων σε νέο έδαφος. Προκειμένου να κερδίσουν, χρειάζονται την μάξιμουμ δυνατή εθνική ενότητα, αυτή δηλαδή που θυσιάζει τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των από-τα-κάτω στον βωμό της πολεμικής προσπάθειας, δηλαδή στο βωμό των συμφερόντων του Κεφαλαίου και επέρχεται με την εκκαθάριση κάθε είδους εσωτερικού εχθρού. Ως εκ τούτου, ένας επιθετικός πόλεμος πρέπει να σταματήσει με κάθε τρόπο από την οργανωμένη εργατική τάξη του επιτιθέμενου κράτους με γενικευμένο σαμποτάζ. Άλλωστε, σε έναν διακρατικό πόλεμο, ο επιτιθέμενος πολύ γρήγορα μπορεί να μετατραπεί σε αμυνόμενο και το αντίστροφο.
Καθήκον των αναρχικών και των υπολοίπων διεθνιστών σήμερα σε κάθε γωνιά του πλανήτη είναι η διάχυση των ταξικών και διεθνιστικών προταγμάτων στο εσωτερικό της τάξης μας και της ευρύτερης κοινωνίας. Στόχος μας πρέπει να είναι το χτίσιμο ενός πλατιού αντιπολεμικού μετώπου, με ευρεία συμμαχία των ταξικών και κοινωνικών οργανώσεων, με την δημιουργία συνελεύσεων και δομών στις γειτονιές και τους χώρους εργασίας. Ένα μέτωπο το οποίο θα είναι ικανό, με μαζικές κινητοποιήσεις, απεργίες, διαδηλώσεις, να μπλοκάρει οποιαδήποτε πολεμική προετοιμασία.
Προς την παραπάνω κατεύθυνση θεωρούμε ότι πρέπει να κινηθεί και το εγχώριο επαναστατικό/διεθνιστικό κίνημα, αλλά και κάθε άνθρωπος που εχθρεύεται τον πόλεμο και τον εθνικισμό και επιθυμεί μια άλλη, πιο δίκαιη και ειρηνική κοινωνία.[…]
