ⒶΑλληλεγγύη στα Προσφυγικά
Δύναμη στον απεργό πείνας Α. Χαντζή
Να ζήσουμε σε γειτονιές αντίστασης, αλληλεγγύης, αυτο-οργάνωσης!
Η ιστορία της γειτονιάς των Προσφυγικών στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας είναι μια ιστορία αλληλεγγύης και αντίστασης. Μια γειτονιά που χτίστηκε το 1933 για να στεγάσει τις ανάγκες και τα όνειρα των Μικρασιατών που ακόμη ένας πόλεμος μετέτρεψε σε πρόσφυγες. Μια γειτονιά που το 1944 μετατράπηκε σε αντιφασιστικό και αντάρτικο προπύργιο και οι “πληγές” από τις σφαίρες του εθνικού στρατού και των Βρετανών είναι ακόμη ορατές στο σώμα της, στους τοίχους των κτιρίων της.
Μια γειτονιά που αφέθηκε στην τύχη της να ρημάζει από το Κράτος, που κατάντησε πιάτσα ναρκεμπόρων, αν και απέχει μια ανάσα από την ΓΑΔΑ, βρήκε εν τέλει νέα ζωή μέσα από τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες της περιόδου των μνημονίων, όταν το 2010 μεγάλο μέρος της καταλήφθηκε, τόσο από κόσμο του κινήματος, όσο και από ανθρώπους της τάξης μας που είχαν ανάγκη στέγασης.
Επί 16 χρόνια, παρά τις τεράστιες δυσκολίες, η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να μετατρέψει τα πρώην άδεια, παρατημένα κτίρια σε μια γειτονιά αντίστασης, αλληλεγγύης και αυτο-οργάνωσης, όπου συμβιώνουν εκατοντάδες άνθρωποι διαφόρων εθνικοτήτων, ανάμεσα τους και δεκάδες παιδιά.
Μιλώντας κάνεις για τα Προσφυγικά, θα πρέπει να αναφερθεί στις δεκάδες δομές που δημιουργήθηκαν ώστε να καλύψουν τις ανάγκες ανθρώπων από τα πιο υποβαθμισμένα κοινωνικά στρώματα, αναφορικά με την υγεία, την στέγαση, την φύλαξη των ανηλίκων παιδιών, την αναψυχή κλπ. Πρέπει να αναφερθεί στις οριζόντιες διαδικασίες λήψης αποφάσεων που εμπλέκουν ενεργά όλα τα μέλη της κοινότητας σε κάθε μία απόφαση που αφορά την καθημερινότητα τους.
Πρέπει να αναφερθεί στην αλληλεγγύη αναμεταξύ των κατοίκων αλλά και προς άλλες ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, όπως οι συγγενείς των ασθενών του γειτονικού αντικαρκινικού νοσοκομείου “Άγιος Σάββας”, που αναγκάζονταν να κοιμούνται στα οχήματα τους κατά τις ημέρες των θεραπειών των ανθρώπων τους και πλέον έχουν την δυνατότητα να επωφεληθούν από την νέα δομή φιλοξενίας που η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών δημιούργησε για να αντιμετωπίσει το σοβαρό αυτό ζήτημα, που το Κράτος απλά αγνοούσε επιδεικτικά.
Οφείλουμε εδώ να τονίσουμε πως όλες οι δομές των Προσφυγικών είναι ανοιχτές και προσβάσιμες σε κάθε κάτοικο των γειτονικών περιοχών που έχει ανάγκη ή επιθυμεί να τις χρησιμοποιήσει ή να συμμετάσχει σε αυτές.
Αυτή είναι η κοινότητα που Κράτος και Κεφάλαιο, μέσω της Περιφέρειας Αττικής, θέλουν να διαλύσουν για να την μετατρέψουν σε ακόμη ένα φαγοπότι “ανάπλασης”. Φυσικά δεν είναι η πρώτη περίσταση που τα Προσφυγικά δέχονται επίθεση ή απειλούνται με εκκένωση. Ωστόσο, αυτή την φορά φαίνεται πως η ιστορία έχει πάει ένα βήμα παραπέρα, αφού έχει εγκριθεί μια σύμβαση ύψους 15 εκατομμυρίων ευρώ για την εκκένωση και την δήθεν ανάπλαση της γειτονιάς, κάτι που σχεδιάζεται να ξεκινήσει μέσα στους επόμενους μήνες. Μάλιστα το “έργο” έχει ντυθεί και με τον μανδύα της “κοινωνικής στέγης” και άλλων υποδομών δήθεν προς όφελος αναξιοπαθούντων κοινωνικών ομάδων. Κάτι φυσικά που δεν μας ξεγελά, καθώς είναι αναρίθμητα τα παραδείγματα όπου κινηματικές υποδομές εκκενώθηκαν με παρόμοιες προφάσεις και εν τέλει αφέθηκαν να σαπίσουν. Θα αναφέρουμε απλά και μόνο ένα που αφορά την πόλη μας: Το κτίριο της Κατάληψης Δέλτα, πρώην φοιτητικές εστίες που το ΤΕΙ Θεσσαλονίκης παράτησε στην τύχη τους, αφού ξεσπίτωσε πρώτα τους/τις φοιτητ(ρι)ες. Όσο το κτήριο τελούσε υπό κατάληψη, από το 2007, στέγαζε δεκάδες ανθρώπους και υποδομές. Από την εκκένωση του το 2012 και έπειτα, το κτήριο έχει μείνει να ρημάζει επάνω στη Εγνατία, στο κέντρο της πόλης.
Είναι προφανές ότι τα Προσφυγικά αποτελούν αγκάθι στα πλευρά του κόσμου της εξουσίας και του κέρδους, καθώς αποτελούν εκτός των άλλων και ένα ζωντανό αντιπαράδειγμα κοινωνικής αυτο-οργάνωσης, σε επίπεδο μάλιστα ολόκληρης γειτονιάς.
Εν αναμονή της επιχειρούμενης καταστολής και εν μέσω του αγώνα εναντίον της, στις 5/2/2026, ο σύντροφος Αριστοτέλης Χαντζής, κάτοικος της γειτονιάς και μέλος της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών, ξεκίνησε απεργία πείνας μέχρι θανάτου. Μια απεργία πείνας, όμως, που ο ίδιος δεν επιθυμεί να στρέψει την προσοχή γύρω από το πρόσωπο του, αλλά να αποτελέσει μια αφορμή ώστε όλος ο κόσμος να έρθει σε επαφή και να γνωρίσει την Κοινότητα, να αναδείξει τον συλλογικό αγώνα.
Ως Οριζόντια Κίνηση, ως αναρχικοί/ές αλλά και μέλη της εργατικής τάξης, που αισθανόμαστε καθημερινά στο πετσί μας τον εκβιασμό του κόστους ζωής και στέγασης, στεκόμαστε χωρίς δεύτερη σκέψη αλλέγγυοι/ες στον αγώνα της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών και στην απεργία πείνας του Α. Χαντζή.
Απαιτούμε την ικανοποίηση των αιτημάτων του συλλογικού αγώνα:
-ΑΜΕΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ.
-ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ, ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΟΥ ΔΙΑΜΕΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΔΕΘΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ ΚΑΙ
ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ.
-ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΕΜΠΡΑΚΤΕΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ “ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ Α.Μ.Κ.Ε.” ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ! – ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ “ΑΝΑΠΛΑΣΗ” ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ!
