Έπειτα θα συνεχίσουμε με μια πολύ σημαντική κουβέντα επάνω στην αναγκαιότητα ύπαρξης των ελευθεριακών εκδοτικών εγχειρημάτων.

Θα ακολουθήσει bar οικονομικής ενίσχυσης των ελευθεριακών εκδόσεων Κουρσάλ.

Λίγα λόγια για το περιεχόμενο της εκδήλωσης:

Το καλοκαίρι που μας πέρασε, στις 25/6, έφυγε από την ζωή ο σημαντικός αναρχικός εκδότης Γιώργος Γαρμπής. Αν και η εκδήλωση-συζήτηση αυτή πραγματοποιείται, εν μέρει, ως φόρος τιμής στην μνήμη του ανθρώπου πίσω από τις εκδόσεις “Ελεύθερος Τύπος”, δεν έχει ωστόσο χαρακτήρα μνημοσύνου ή προσωπολατρείας. Η σημασία που βρίσκουμε στην εκδήλωση αφορά περισσότερο την διάχυση των αναρχικών, ελευθεριακών, επαναστατικών ιδεών και την ανάγκη ύπαρξης των ανάλογων εκδοτικών εγχειρημάτων. Για αυτό άλλωστε και η εκδήλωση-συζήτηση καθώς και το Bar που θα ακολουθήσει, έχουν τον χαρακτήρα της οικονομικής ενίσχυσης των Ελευθεριακών Εκδόσεων Κουρσάλ, με τις οποίες συστεγαζόμαστε στο Κοινωνικό Κέντρο Ovradera. Επίσης, για τον ίδιο λόγο απευθύναμε κάλεσμα σε ελευθεριακά εκδοτικά εγχειρήματα της πόλης να συμμετάσχουν σε αυτή την κουβέντα.

Το εγχώριο Αναρχικό κίνημα οφείλει πολλά περισσότερα από όσα μπορούμε να αντιληφθούμε στον Γιώργο Γαρμπή, καθώς οι μεταφράσεις και οι εκδόσεις του, ιδιαίτερα των κλασικών θεωρητικών του κινήματος (Μπακούνιν, Κροπότκιν, Μαλατέστα κλπ) όπλισαν τις επόμενες γενιές αναρχικών με πολύτιμα εργαλεία, που αν και πολύ βασικά, ως τότε ήταν δυσεύρετα ή και ανύπαρκτα στον Ελλαδικό χώρο.

Η πρώτη του έκδοση, σε δική του μετάφραση μάλιστα (με το ψευδώνυμο “Τζακ Λουμάλα”) είναι το βιβλίο που παρουσιάζουμε σήμερα, “Η Παρισινή Κομμούνα του 1871 και η Ιδέα του Κράτους”, του Μιχαήλ Μπακούνιν.

Από την μία λοιπόν η επιλογή αυτού του πρώτου έργου, ανάμεσα στα πολλά σημαντικά που εξέδωσε ο “Ελεύθερος Τύπος” , είναι συμβολική, από τη άλλη συμπλέει και με τον χαρακτήρα της ομάδας μας, ως αναρχικοί και ελευθεριακοί κομμουνιστές, καθώς η Παρισινή Κομμούνα ήταν ένα γεγονός που αποτέλεσε τομή στην επαναστατική ιστορία και επίσης γέννησε έναν σημαντικό διάλογο γύρω από τον χαρακτήρα της, καθώς και πληθώρα διαφορετικών συμπερασμάτων, αναλόγως της οπτικής γωνίας του κάθε συγγραφέα, θεωρητικού κ.ο.κ.. Ένας από αυτούς ήταν και ο Μιχαήλ Μπακούνιν, ο οποίος στο έργο αυτό εκθέτει τα συμπεράσματά του, αναδεικνύει την σημασία της Κομμούνας, αλλά ταυτόχρονα ασκεί και την απαραίτητη επαναστατική κριτική στις κρατικιστικές ιδέες της εποχής.